1 | 2 | »
W średnioweiczu można wymienić kilka typów tańca - rytualny, religijny, dworski i epicki.
Taniec rytualny często towarzyszył ceremoniom religijnym. Najlepiej jego tradyche zachowały się na terenach Hiszpanii. Tańce przed Świętym Sakramentem, w dniu Corpus Dei (Bożego Ciała), odbywały się w licznych w Toledo, Sewilli, czy Wenecji kościołach. Tańczono w tym czasie tzw. farsas santas y picadosas (obchody święte i pobożne), które były odmianą intermezo (cz. dramatu liturgicznego) wystawiane głównie w klasztorach i kościołach. Natomiast w hiszpańskiej Galicji tańczono Pela w formie procesji.

Rodzaj świętego baletu regularnie był odgrywany przez chłopięcy chór Seises w katedrze w Sewilli. Kiedy arcybiskup Don Jaime de Palafax chciał go zabronić, chór pod opieką dyrygenta pojechał do Rzymu i odtańczył swój spektakl pzed samym papieżem Eugeniuszem IV. Otrzymał wtedy autoryzację na wykonywanie nadal swoich popisów, które są tańczone do dziś w czasie obchodów Bożego Ciała. Są one uważane za fenomen paraliturgii rytulnej.
Wśród kleru istniał jednak silny opór przeciw tego rodzju pobożności, który przywodzi na myśl rytuały pogańskie. Najsilniej protestowano przeciw tańcom na cmentarzach, kościołach i czasie procesji. Były one wielokrotnie zakazywane, jednak często bezskutecznie, gdyż pobożność ludowa była silniejsza. Biskupi nakładali wię c kary na osoby winne wykonywania takich tańców, szczególnie w czasie pogrzebów. Historycy wiążą ich istnienie z tradycją trańców śmierci i danse macabre.
Taniec religijny stanowi grupę tańców świeckich, które we francuskiej Prowansji były organizowane w formie procesji w wigilię
Bożego Ciała. Procesja ta zwana Lou Gou była rodzajem baletu bogatego w sceny alegoryczne, mimiczne i tańczone. Muzykę i część pieśni komponował do niego sam król, z którego to powodu batet ten nazywano monarcha poeta. Tradycja ta zachowała się przez trzy wieki.
W średniowiczu taniec zajął wane miejsce w zabawach związanych z karnawałem, hucznymi fetami ulicznymi, eksplozją powszechnej radości i swobody. Jednak taniec wyzwalał take inne zachowania, bardzo często patologiczne. W 1373 roku we Francji i Flandrii rozprzestrzeniała się choroba zwana szałem tańca.
1 | 2 | »