Taniec

Belly dance - powszechnie znany pod nazwą taniec brzucha, jest to rodzaj tańca solowego, wykonywanego głównie, ale nie wyłącznie przez kobiety, popularnego na terenach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Współczesny taniec sceniczny stanowi połączenie tradycyjnych tańców tych rejonów i tańca klasycznego, z domieszką inspiracji przenikających z innych rodzajów tańca.

Break dance - jest to rodzaj tańca wywodzący się z Nowego Yorku, z dzielnicy Bronx. Jest stosunkowo młodym tańcem, gdyż jego historia sięga zaledwie końca lat sześdziesiątych dwudziestego wieku. Osobą, która zapoczątkowała tą kulturę i inspirowała b-bojów do tworzenia był James Brown i jego muzyka (m.in. utwór Sex Machine) oraz taniec. Break dance to forma tańca wymagająca dużej sprawności, elastyczności a zarazem siły i kondycji oraz odpowiedniej techniki. W tym stylu tanecznym imponujące są wykonywane przez tancerzy ewolucje, zatrzymania trudnych póz, aczkolwiek nie brakuje tu tańca i poruszania się do bitu muzyki. Częste jest staczanie „walk” przez tańczące grupy, oczywiście walki na taniec-czyli rywalizowanie i ukazywanie swoich najlepszych atutów tanecznych grupom rywalizującym.

baletmistrz - termin ten w różnych czasach określał inną osobę – pod pojęciem tym kryć się mógł zarówno kierownik zespołu baletowego, nauczyciel tańca (pedagog baletu), jak i choreograf. Generalnie mianem baletmistrza przyjęło się nazywać nauczyciela, który pracuje z tancerzami często zarówno podczas codziennych ćwiczeń (na codzienną lekcję do znanych baletmistrzów chodziły największe sławy), jak i nad nowymi rolami i bieżącym repertuarem. To nie tylko pedagog, ale osoba kształtująca i odpowiadająca za techniczno-artystyczny poziom zespołu baletowego. Często popełnianym błędem jest używanie słowa baletmistrz wymiennie ze słowem tancerz lub solista baletu – baletmistrzami zwykle bywają emerytowani tancerze.

Ballon – element tańca klasycznego, główny składnik elewacji, w XIX w. zdolność, dar elastyczności odbicia od podłogi przed wysokim skokiem, w XX w. umiejętność zatrzymania się w powietrzu w czasie skoku, zachowując pozę.

Ballonné – element tańca klasycznego, skok na jednej nodze z ruchem za nogą pracującą, która po wyciągnięciu się w czasie skoku, powraca w położenie sur le cou de pied (położenie wyciągniętej stopy nogi pracującej na kostce nogi oporowej – z tyłu lub przodu) w momencie opuszczania nogi oporowej.

Ballotté - skok w przód lub tył, w czasie którego wyciągnięte nogi znajdują się w V pozycji. Potem jedną nogę podnosi się przez sur le cou de pied i wyciąga zgodnie z kierunkiem skoku, drugą opuszcza się na ziemię w demi plie, tułów odgina się od podniesionej nogi.

Balet - posiada kilka powiązanych z sobą znaczeń:
rodzaj widowiska teatralnego, w którym głównym środkiem wyrazu jest taniec wykonywany przez tancerzy według choreografii, z towarzyszeniem muzyki, na tle dekoracji;
zespół baletowy (na przykład balet Teatru Wielkiego);
utwór muzyczny napisany specjalnie dla widowiska baletowego;
całokształt sztuki baletowej

Bolero - to hiszpański taniec ludowy pochodzący z wieku XVIII, w metrum 3/4, tempie umiarkowanym 3-częściowy z kontrastującym triem w środku. Wykonywany solo lub parami, ze śpiewem, przy wtórze kastanietów, gitary, tamburyna. Znany głównie w Kastylii i Andaluzji. 

Branle to grupa dworskich tańców wywodzących się z francuskieg branlera, w metrum 4/4, znanego być może od XIV wieku, a pochodzącego od jeszcze starszej carole. Branle stały się bardzo popularne we Francji w XV-XVI w., a później na dworach całej Europy. Wykonywane były grupowo i składały się z kilku figur.

Basse danse (taniec niski) jest to taniec dworski, w tempie umiarkowanym i metrum dwudzielnym, prawdopodobnie 12/8, wykonywany w parach. Powstał około roku 1400 na terenach położonych między Włochami, Francją i Hiszpanią.

«   1 |  2  | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |   »